- Start
- Parametry jakościowe
- Topnienie popiołu
Topnienie popiołu
Temperatura topnienia popiołu i spieki
Spieki w palniku to jeden z najbardziej uciążliwych problemów z pelletem. Ich przyczyną jest nie tyle ilość popiołu, co jego skład — a ten opisuje temperatura topnienia popiołu.
Na tej stronie
Czym są spieki
Popiół w palniku nie zawsze pozostaje sypki. Jeśli w temperaturze paleniska zaczyna mięknąć, jego cząstki sklejają się ze sobą, a po ostygnięciu tworzą twarde, często szkliste bryły — spieki (Zlepione, częściowo stopione bryły popiołu powstające w palniku. Po ostygnięciu są twarde i trudne do usunięcia.) (inaczej żużel). Spiek zasłania otwory w ruszcie, przez które płynie powietrze do spalania, utrudnia przesuwanie paliwa i usuwanie popiołu. Skutkiem jest niestabilne spalanie, więcej niespalonych cząstek, a w skrajnym przypadku zatrzymanie kotła.
Jak bada się topliwość popiołu (ISO 21404)
Zachowanie popiołu w wysokiej temperaturze bada się według normy ISO 21404:2020, która zastąpiła wcześniejszą specyfikację CEN/TS 15370-1:2006[24]. Z próbki paliwa przygotowuje się najpierw popiół. W systemie ENplus powstaje on w temperaturze 815 °C[1]. Następnie z popiołu formuje się niewielką kształtkę i ogrzewa ją w piecu, obserwując zmiany jej kształtu. Temperatury, w których następują kolejne zmiany, to temperatury charakterystyczne (Temperatury, w których kształtka z popiołu w badaniu wg ISO 21404 osiąga określone stadia: skurczu, deformacji, półkuli i płynięcia.):
- SST (ang. shrinkage starting temperature) — początek skurczu: kształtka zaczyna się kurczyć;
- DT (ang. deformation temperature) — temperatura deformacji: pierwsze oznaki mięknięcia, zaokrąglenie krawędzi;
- HT (ang. hemisphere temperature) — temperatura półkuli: kształtka przybiera kształt zbliżony do półkuli;
- FT (ang. flow temperature) — temperatura płynięcia: popiół rozlewa się po podłożu.
Dla użytkownika kotła najważniejsza jest temperatura deformacji: od niej zaczyna się ryzyko, że popiół w palniku będzie się kleić. Im wyższa DT, tym większy zapas bezpieczeństwa.
Wymagania ENplus i normy
| Klasa ENplus | DT | Metoda |
|---|---|---|
| A1 | ≥ 1200 °C | ISO 21404 |
| A2 | ≥ 1100 °C | ISO 21404 |
| B | ≥ 1100 °C | ISO 21404 |
Źródło: ENplus ST 1001:2022 (wyd. 2), tabela 4 i przypis (i)[1]. Popiół przygotowany w 815 °C.
ENplus wymaga ponadto, aby w raporcie z badania podano wszystkie temperatury charakterystyczne wymienione w ISO 21404, a nie tylko DT[1]. W normie ISO 17225-2 zachowanie popiołu w wysokiej temperaturze stało się wymaganiem obowiązkowym dopiero w wydaniu z 2021 r., które wprowadziło progi DT do tabeli klas[11]; projekt tej normy podaje te same wartości co ENplus[12].
Dlaczego podobny popiół zachowuje się różnie
Dwa pellety o niemal takiej samej zawartości popiołu mogą zachowywać się w palniku zupełnie inaczej. O topliwości decyduje bowiem skład chemiczny popiołu — proporcje głównych pierwiastków, które oznacza się według ISO 16967: m.in. wapnia, magnezu, potasu, sodu, krzemu, fosforu i żelaza[25].
Ogólne zależności są dobrze znane, choć ich siła zależy od konkretnego składu:
- Wapń i magnez zwykle podwyższają temperaturę topnienia popiołu — popiół bogaty w te pierwiastki pozostaje sypki w wyższej temperaturze.
- Potas i sód ją obniżają. Szczególnie niekorzystne jest połączenie potasu z krzemem, które tworzy łatwo topliwe krzemiany.
- Krzem pochodzi w drewnie głównie z zanieczyszczeń mineralnych — piasku i ziemi, które trafiają do surowca razem z korą, przy zrywce czy składowaniu na gruncie.
Dlatego sama zawartość popiołu nie przesądza o skłonności do spieków. Niewielka ilość popiołu o niekorzystnym składzie może sprawiać więcej kłopotów niż nieco większa ilość popiołu bogatego w wapń.
Co mówią dane pomiarowe
Fińskie opracowanie VTT zestawia temperatury deformacji popiołu (w atmosferze utleniającej) dla różnych paliw drzewnych. Ogólny zakres dla popiołu z drewna to 1150–1490 °C[44].
| Paliwo | DT |
|---|---|
| Trociny sosnowe | 1150 °C |
| Zrębka z pozostałości zrębowych | 1175 °C |
| Zrębka sosnowa z całych drzew | 1210 °C |
| Kora sosnowa | 1340 °C |
| Kora świerkowa | 1405 °C |
Źródło: VTT Technology 272[44]. To dane dla surowców, a nie wyniki badań konkretnych pelletów.
Te dane przynoszą dwie ważne obserwacje. Po pierwsze, nawet czyste trociny sosnowe miały w tym zestawieniu DT poniżej progu klasy A1 (1200 °C) — „czyste drewno” nie gwarantuje więc automatycznie wysokiej temperatury deformacji. Po drugie, kora miała tu DT wyraźnie wyższą niż trociny, mimo że zawiera znacznie więcej popiołu[44]. Kora zwiększa więc przede wszystkim ilość popiołu, a jej wpływ na topliwość zależy od składu — w praktyce większym problemem bywają zanieczyszczenia mineralne, które trafiają do surowca razem z nią.
W badaniu 30 próbek pelletu z polskiego rynku zbyt niska temperatura topnienia popiołu była jednym ze stwierdzonych problemów, obok podwyższonej zawartości popiołu i niepożądanych domieszek, takich jak kora, materia nieorganiczna i produkty ropopochodne[47].
Co może zrobić użytkownik
Badanie laboratoryjne mierzy popiół w kontrolowanych warunkach, a w palniku warunki są zmienne: temperatura lokalnie bywa wyższa, a dopływ powietrza nierównomierny. Na powstawanie spieków wpływa więc także kocioł i jego nastawy.
Najczęstsze pytania
Jaka temperatura deformacji popiołu jest dobra?
ENplus wymaga co najmniej 1200 °C w klasie A1 i 1100 °C w klasach A2 i B. Wyższy wynik oznacza mniejszą skłonność popiołu do mięknięcia w palniku. Warto patrzeć na wszystkie cztery temperatury charakterystyczne z raportu, a nie tylko na DT.
Czy spieki zawsze oznaczają zły pellet?
Nie zawsze. Spieki mogą powstawać także przy przegrzaniu palnika, złych nastawach powietrza albo w kotle nieprzystosowanym do danego paliwa. Jeśli jednak pojawiają się po zmianie dostawy przy niezmienionych nastawach, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest skład popiołu nowego paliwa.
Czy rozporządzenie wymaga badania temperatury topnienia popiołu?
Nie. Polskie rozporządzenie z 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 618) nie określa wymagań dotyczących topliwości popiołu. Taki wymóg zawiera ENplus oraz norma ISO 17225-2 w wydaniu z 2021 r.
Źródła i przypisy
Pełna lista źródeł i zasady redakcyjne- [1]
European Pellet Council / Bioenergy Europe, DEPIzatw. 18.06.2025, obowiązuje od 01.01.2026Schemat certyfikacjidostęp: 11.09.2026
Aneks A, tabela 4 (wartości graniczne) i tabela 5 (surowiec). Limity identyczne jak w wydaniu 1; zmieniono metodę oznaczania drobnej frakcji na ISO 5370.
- [11]
ISO / TC 238wydanie 2, 2021-05Norma dokument płatnydostęp: 11.09.2026
Wydanie i zakres zmian potwierdzone w oficjalnym podglądzie normy. Szczegółowe wartości ISO porównano z projektem FDIS — patrz osobne źródło.
- [12]
ISO / AIEL2020Norma wymaga weryfikacjidostęp: 11.09.2026
Wartości z projektu FDIS; przed publikacją dokładnych liczb ISO należy potwierdzić je w zakupionym egzemplarzu normy.
- [24]
ISO 21404:2020 Solid biofuels — Determination of ash melting behaviour (otwiera się w nowej karcie)
ISO / TC 238Norma dokument płatnydostęp: 11.09.2026
Zastąpiła CEN/TS 15370-1:2006.
- [25]
ISO / TC 238Norma dokument płatnydostęp: 11.09.2026
- [36]
Minister Klimatu i Środowiskaw mocy od 24.05.2025Akt prawnydostęp: 11.09.2026
Dotyczy pelletu i brykietu dla gospodarstw domowych i instalacji poniżej 1 MW.
- [44]
VTT Technical Research Centre of Finland2016Źródło naukowedostęp: 11.09.2026
- [47]
Environmental Science and Pollution Research 31:33942–339592024Źródło naukowedostęp: 11.09.2026
30 próbek pelletu z polskiego rynku; 10 nie spełniło wymagań trwałości i/lub drobnej frakcji.
Treści są opracowaniem redakcyjnym na podstawie wskazanych dokumentów. Wartości graniczne zawsze należy potwierdzać w aktualnym wydaniu normy lub dokumentu schematu certyfikacji.
Czytaj dalej