Pellet z Ukrainy

Import pelletu z Ukrainy krok po kroku

Stan prawny na 29 września 2026 r. Przepisy celne i unijne zmieniają się, dlatego przed pierwszą dostawą warto potwierdzić szczegóły z agencją celną.

EUDR: co zmienia się 30 grudnia 2026 r.

Unijne rozporządzenie o produktach niepowodujących wylesiania (EUDR) obejmuje pozycję 4401, a więc także trociny i odpady drzewne aglomerowane w granulki^[62]. Zmiana z lipca 2026 r. pozostawiła pellet w zakresie rozporządzenia — wyłączone zostały tylko odpady w rozumieniu dyrektywy o odpadach i jednorazowe materiały opakowaniowe^[64]. Obowiązki podmiotów stosuje się od 30 grudnia 2026 r. Odroczenie do 30 czerwca 2027 r. dla osób fizycznych oraz mikro- i małych przedsiębiorstw nie dotyczy produktów objętych wcześniejszym rozporządzeniem o drewnie (EUTR), a pellet do nich należy^[63],[66].

W praktyce importer — podmiot, który jako pierwszy wprowadza pellet na rynek UE — musi przed odprawą zebrać informacje o produkcie i dostawcy, w tym współrzędne działek leśnych, z których pochodzi drewno, i złożyć oświadczenie o należytej staranności w unijnym systemie informacyjnym^[62]. Ukraina jest na liście krajów niskiego ryzyka^[65], więc importer nie musi przeprowadzać oceny ani ograniczania ryzyka — chyba że ma informacje wskazujące na ryzyko, na przykład na obejście sankcji wobec Rosji lub Białorusi. Pellet z pozostałości tartacznych nie jest zwolniony: geolokalizacja dotyczy drewna, z którego powstały trociny.

Ile pelletu Polska sprowadza z Ukrainy

Według Eurostatu w 2025 r. Polska sprowadziła z Ukrainy 254,6 tys. t pelletu drzewnego — 71 % całego zarejestrowanego importu pelletu do Polski (356,6 tys. t). Rok wcześniej udział Ukrainy wynosił 93 % (263,6 z 282,3 tys. t), a od 2021 r. import z Ukrainy wzrósł ponad dwukrotnie^[68].

Polska jest największym odbiorcą ukraińskiego pelletu w Unii: w 2025 r. trafiło do niej 62 % unijnego importu pelletu z Ukrainy (254,6 z 409,8 tys. t)^[68].

Dostępność surowca

Lasy zajmują 15,9 % powierzchni Ukrainy; łączna powierzchnia gruntów leśnych to 10,4 mln ha^[59]. Lesistość jest więc wyraźnie niższa niż w Polsce, ale ze względu na wielkość kraju powierzchnia lasów w liczbach bezwzględnych jest znacząca.

Dla produkcji pelletu liczy się dostęp do pozostałości z tartaków i zakładów drzewnych oraz do drewna pnia — tylko te grupy surowca dopuszcza klasa ENplus A1^[1].

Typowe gatunki drewna

Według Państwowej Agencji Zasobów Leśnych w ukraińskich lasach rośnie ponad 30 gatunków drzew. Jako przeważające wymienia ona sosnę, dąb, buk, świerk, brzozę, olszę, jesion, grab i jodłę^[59]. Surowiec może więc być zarówno iglasty, jak i liściasty — w zależności od regionu i zakładu.

Gatunek na worku jest deklaracją producenta. Więcej o tym, czy gatunek przesądza o jakości, piszemy w porównaniu iglasty czy liściasty.

Przemysł drzewny

Ukraina ma własny przemysł drzewny i producentów pelletu — skalę eksportu pokazują dane w tabeli wyżej. Liczby zakładów i mocy produkcyjnych nie podajemy, bo nie znaleźliśmy ich w źródłach pierwotnychDane wymagają weryfikacji: Brak zweryfikowanych danych o liczbie producentów i mocach produkcyjnych na Ukrainie. Trwająca wojna może wpływać na ciągłość pracy zakładów, dostępność energii, dostęp do części obszarów leśnych i transport — w różnym stopniu w różnych regionach i okresach.

Dla kupującego oznacza to przede wszystkim mniejszą przewidywalność: ten sam producent może mieć okresy normalnej pracy i przestoje. To argument za oceną każdej partii osobno, a nie przeciwko konkretnym zakładom.

Popularność certyfikacji

Ukraina nie ma krajowego licencjodawcy ENplus — nie ma jej na liście partnerów krajowych^[9]. Ukraińskie firmy certyfikowane mają numer ENplus z prefiksem kraju i trzema cyframi^[5], a ich status sprawdza się w publicznym rejestrze z filtrem kraju^[3]. Odsetka certyfikowanej produkcji nie znamy.

Przy imporcie spoza UE szczególnie przydatne są certyfikaty łańcucha dostaw (Certyfikat łańcucha dostaw (Chain of Custody) — potwierdza, że materiał drzewny jest śledzony na każdym etapie od lasu do wyrobu gotowego.)Certyfikat łańcucha dostaw (Chain of Custody) — potwierdza, że materiał drzewny jest śledzony na każdym etapie od lasu do wyrobu gotowego. FSC i PEFC. Nie mówią one nic o parametrach paliwa, ale dokumentują pochodzenie surowca na każdym etapie, na którym zmienia się jego właściciel^[31],[33]. Certyfikaty sprawdza się w wyszukiwarkach FSC i PEFC^[32],[34].

Logistyka i odprawa celna

Ukraina graniczy z Polską, ale granica ta jest zewnętrzną granicą Unii Europejskiej. Pellet z Ukrainy przechodzi więc odprawę celną: cło wynosi 0 %, ale płaci się VAT, a do zgłoszenia potrzebne są dokumenty handlowe, przewozowe i — ze względu na zakazy przywozu z okupowanych terenów — wskazujące miejsce produkcji^[61]. Od 30 grudnia 2026 r. do zgłoszenia dochodzi numer oświadczenia EUDR.

Dostawy odbywają się głównie transportem drogowym — hurtowo pełnym autem (w praktyce handlowej ok. 22–24 t) — a czas oczekiwania na przejściach granicznych bywa zmienny. Kosztów i czasów przewozu nie podajemy. Ważne: polskie rozporządzenie o wymaganiach jakościowych obejmuje także pellet obejmowany procedurą celną dopuszczenia do obrotu^[36] — importowany produkt podlega tym samym wymaganiom co krajowy.

Potencjalne ryzyka

Ciągłość dostaw

Wojna zwiększa ryzyko przerw w produkcji i transporcie. Przy zakupach hurtowych i kontraktach sezonowych warto mieć plan na wypadek opóźnień i nie zakładać, że kolejna dostawa będzie z tej samej partii.

Weryfikacja pochodzenia a sankcje

Od 2022 r. obowiązuje unijny zakaz przywozu wyrobów z drewna (dział CN 44, obejmujący pellet) pochodzących z Białorusi lub z niej wywożonych — na podstawie rozporządzenia 2022/355 — oraz z Rosji, na podstawie rozporządzenia 2022/576 (5. pakiet sankcji)^{[38],[39],[40]}. Niezależnie od tego ENplus zawiesił wszystkie certyfikowane firmy z Rosji i Białorusi od 15 kwietnia 2022 r.^[10].

Ukraina nie jest objęta tymi ograniczeniami. W każdym jednak kraju sąsiadującym z państwami objętymi sankcjami rośnie znaczenie starannej weryfikacji, że deklarowane pochodzenie odpowiada rzeczywistemu miejscu produkcji i źródłu surowca. To standardowy punkt kontroli dla każdego importera z regionu — nie zarzut wobec żadnego kraju ani firmy.

Jakość i oznakowanie

Jak w każdym kraju, zdarzają się worki z nieuprawnionym znakiem ENplus. Na oryginalnym worku muszą być m.in. nazwa i adres właściciela projektu worka zgodne z rejestrem, znak jakości z numerem ENplus oraz numer seryjny, a naklejki i dopiski odręczne są niedozwolone^[2].

Dlaczego sprawdzać konkretnego producenta

Kraj pochodzenia nie jest gwarancją jakości — oceniamy konkretny produkt, producenta i partię. To zdanie działa w obie strony: pellet z Ukrainy nie jest ani z założenia gorszy, ani z założenia lepszy od pelletu z UE. Przy imporcie spoza UE dochodzi warstwa dokumentów, więc ustalenie producenta jest jeszcze ważniejsze. Sprawdź zakład, status certyfikatu w rejestrze (sama kopia certyfikatu nie jest dowodem^[1]), dokumenty pochodzenia i aktualny raport z badania — najlepiej z próbki pobranej z dostarczonej partii.

Więcej: weryfikacja certyfikatu i badania laboratoryjne.