Przejdź do treści

Żywice i lignina

Rola naturalnych żywic i ligniny w pellecie

Lignina to naturalne spoiwo pelletu, a żywice i inne substancje ekstrakcyjne to jeden z powodów, dla których drewno iglaste ma nieco wyższą wartość opałową. Oddzielamy fakty od obiegowych opinii.

Aktualizacja:
Na tej stronie

Lignina, żywice, ekstrakty

Trzy pojęcia, które często się mylą:

  • Lignina — naturalny polimer w ścianach komórkowych drewna, obecny zarówno w drewnie iglastym, jak i liściastym. Usztywnia drewno i — co ważne dla pelletu — mięknie w podwyższonej temperaturze.
  • Żywice — substancje wytwarzane głównie przez drzewa iglaste (m.in. sosnę i świerk), gromadzone w przewodach żywicznych.
  • Substancje ekstrakcyjne (Związki, które można wyekstrahować z drewna rozpuszczalnikiem: żywice, kwasy tłuszczowe, terpeny, garbniki i inne.) — szersza grupa, do której należą żywice, ale też np. garbniki występujące w dębie.

Co wiąże granulkę

Podczas granulacji mączka drzewna jest przeciskana przez otwory matrycy. Tarcie i ciśnienie podnoszą temperaturę, lignina mięknie i spaja cząstki, a po schłodzeniu granulka twardnieje. Dlatego tak ważne są kondycjonowanie (para lub woda przed prasowaniem) i chłodzenie po prasowaniu — więcej w artykule jak powstaje pellet.

Z tego wynika ważny wniosek: o wytrzymałości granulki decyduje przede wszystkim prowadzenie procesu — rozdrobnienie, wilgotność surowca przed prasowaniem, temperatura i stopień sprasowania w matrycy — a nie sam gatunek. Surowiec iglasty i liściasty wymagają innych ustawień, ale z każdego można wykonać pellet trwały lub kruchy.

Wpływ na wartość opałową

Drewno iglaste ma w stanie suchym nieco wyższą wartość opałową niż liściaste. W danych VTT dla drewna pnia: sosna zwyczajna 19,31 MJ/kg, świerk pospolity 19,05 MJ/kg, brzoza omszona ok. 18,6–18,7 MJ/kg; autorzy wiążą tę różnicę z wyższą zawartością ligniny i żywic w drewnie iglastym[44]. Podobny kierunek pokazują wartości typowe przytaczane przez FAO (w przeliczeniu na substancję suchą bezpopiołową: drewno iglaste 19,2, liściaste 19,0 MJ/kg)[45].

Wartość opałowa drewna pnia w stanie suchym (dane VTT)
GatunekMJ/kg (s.s.)
Sosna zwyczajna19,31
Świerk pospolity19,05
Brzoza omszonaok. 18,6–18,7

Źródło: VTT Technology 272 (2016)[44]. To wartości dla drewna, nie dla konkretnych pelletów. Pellet ocenia się w stanie roboczym — po uwzględnieniu wilgotności.

Różnica między gatunkami rzędu kilku procent w stanie suchym jest realna, ale łatwo ją „zjeść” wilgotnością: każdy punkt procentowy wody obniża wartość opałową w stanie roboczym. Dlatego porównujemy pellety po wyniku w stanie roboczym z raportu, a nie po gatunku drewna.

Dodatki zamiast ligniny?

Gdy surowiec gorzej się wiąże, producent może użyć dodatku. ENplus dopuszcza dodatki pochodzenia rolniczego lub leśnego — np. skrobię, mąkę kukurydzianą lub ziemniaczaną, olej roślinny, ligninę z procesu siarczanowego — do łącznie 2,0 % masy, z czego w produkcji najwyżej 1,8 %, a dodatki poprodukcyjne (np. oleje powlekające) najwyżej 0,2 %[1].

Mity o żywicy

Najczęstsze pytania

Czy pellet iglasty jest klejony żywicą?

Nie. Głównym spoiwem jest lignina — składnik ścian komórkowych każdego drewna, iglastego i liściastego. W temperaturze prasowania mięknie, a po schłodzeniu utwardza granulkę. Żywice są dodatkowym składnikiem drewna iglastego, a nie klejem.

Czy dodatek skrobi oznacza gorszy pellet?

Nie musi. Dodatki pochodzenia rolniczego lub leśnego, np. skrobia, są dopuszczone w ENplus do łącznie 2,0 % masy. Pomagają przy surowcu, który gorzej się wiąże. Ważne, by producent je deklarował, a parametry pelletu mieściły się w wymaganiach.

  1. [1]

    ENplus® ST 1001:2022 — ENplus® wood pellets – Requirements for companies (wydanie 2) (otwiera się w nowej karcie)

    European Pellet Council / Bioenergy Europe, DEPIzatw. 18.06.2025, obowiązuje od 01.01.2026Schemat certyfikacjidostęp: 11.09.2026

    Aneks A, tabela 4 (wartości graniczne) i tabela 5 (surowiec). Limity identyczne jak w wydaniu 1; zmieniono metodę oznaczania drobnej frakcji na ISO 5370.

  2. [44]

    Alakangas E. i in., Properties of indigenous fuels in Finland (VTT Technology 272) (otwiera się w nowej karcie)

    VTT Technical Research Centre of Finland2016Źródło naukowedostęp: 11.09.2026

  3. [45]

    Krajnc N., Wood Fuels Handbook (otwiera się w nowej karcie)

    FAO2015Źródło naukowedostęp: 11.09.2026

    Tabela 10 — typowe wartości wg CEN/TS 14961:2010.

Treści są opracowaniem redakcyjnym na podstawie wskazanych dokumentów. Wartości graniczne zawsze należy potwierdzać w aktualnym wydaniu normy lub dokumentu schematu certyfikacji.

Czytaj dalej