Pellet bukowy

Buk jako surowiec

Buk zwyczajny to jedno z najważniejszych drzew liściastych Europy Środkowej. Jego drewno jest twarde, jednolite i cenione w meblarstwie oraz stolarce, a produkty uboczne przetwórstwa — trociny, wióry, ścinki — mogą być surowcem do produkcji pelletu. Jeśli nie były poddane obróbce chemicznej, należą do grupy surowca dopuszczonej w najwyższej klasie ENplus A1, tak samo jak drewno pnia^[1].

„Pellet bukowy” to określenie handlowe. Gatunek drewna nie jest obowiązkowym oznaczeniem na worku ENplus^[2], więc informacja o nim pochodzi od producenta lub sprzedawcy. Na rynku spotyka się pellet deklarowany jako czysto bukowy, a także mieszanki buku z innymi gatunkami — o nich piszemy w artykule o pellecie mieszanym.

Co wiemy o drewnie bukowym jako paliwie

Uczciwie trzeba zacząć od ograniczenia: w źródłach, na których opiera się ten serwis, nie ma pomiarów wykonanych osobno dla drewna bukowego. Mamy natomiast dobrze udokumentowane wartości typowe dla drewna liściastego jako grupy i pomiary dla innych gatunków. Nie będziemy podawać „liczb dla buku”, których nie możemy potwierdzić.

Z tych danych wynikają trzy wnioski. Po pierwsze, czyste drewno liściaste nie ma typowo więcej popiołu niż iglaste — choć fińskie pomiary VTT wskazują, że drzewa liściaste zawierają go więcej niż iglaste^[44]. Po drugie, wartość opałowa drewna liściastego jest typowo o kilka dziesiątych MJ/kg niższa. Po trzecie, kora drzew liściastych może być bardzo „popiołodajna” — górna granica typowego zakresu to 10 %^[45]. To właśnie udział kory, a nie gatunek, najczęściej decyduje o tym, czy pellet mieści się w limicie A1 wynoszącym 0,70 %^[1].

Mity o pellecie bukowym

Skąd pochodzi drewno bukowe

Buk jest gatunkiem szczególnie ważnym dla słowackiego leśnictwa: zajmuje 35,8 % powierzchni lasów, więcej niż jakikolwiek inny gatunek^[50]. W Niemczech buk porasta 17 % powierzchni lasów^[57], w Czechach 11,1 % (wzrost z 10,0 %)^[51], a na Węgrzech ok. 6,1 % powierzchni zalesionej^[53]. Ukraińska agencja leśna wymienia buk wśród dominujących gatunków kraju^[59].

W wielu krajach udział drzew liściastych, w tym buka, rośnie — m.in. dlatego, że świerczyny ucierpiały od suszy i kornika^[51],[57]. Szczegóły dla krajów — w dziale pochodzenie, m.in. Słowacja, Czechy i Ukraina.

Jak sprawdzić pellet bukowy

1. Popiół — najważniejszy test czystości surowca liściastego, bo kora drzew liściastych może szybko go podnieść. Zobacz popiół.
2. Azot — w A1 do 0,3 % w stanie suchym^[1]. Niektóre gatunki liściaste mają go więcej niż iglaste, więc warto sprawdzić wynik (chlor, siarka, azot).
3. Gęstość nasypowa i wartość opałowa w stanie roboczym — razem mówią, ile energii mieści zasobnik.
4. Certyfikat — zweryfikowany w bazie, a nie na kopii (weryfikacja).

Jeśli wybierasz między pelletem bukowym a iglastym, zajrzyj do porównania iglasty czy liściasty i poradnika jak wybrać pellet.